ΜΑΡΤΥΡΙΑ
διά, περνάει τα σύνορα και δίνει ροδάκινα στους Σκοπιανούς και τους Έλληνες
αστυνομικούς. Μόλις τελείωσε, άνοιξαν τα σύνορα και ο μικρός αποθεώθηκε.
Τι δύναμη μπορεί να κρύβει άραγε η παιδική αθωότητα;
Στους επόμενους σταθμούς έζησα σύνορα κλειστά, γεννητούρια, σοβαρούς
τραυματισμούς, θάνατο, πορείες, αντιδράσεις, βίαια ξεσπάσματα, παρανομία,
ανθρώπους που είχαν ανάγκη να πιστέψουν ότι δεν τελείωσε το ταξίδι τους
εδώ, ανθρώπους από τον ίδιο τον πληθυσμό αλλά και όχι, που εκμεταλλεύ-
τηκαν αυτήν την κατάσταση προς όφελός τους, παραεμπόριο να ανθίζει, είδα
ανθρώπους να δημιουργούν μια δική τους πραγματικότητα για να μπορέσουν
να ανταποκριθούν στην καθημερινότητα, είδα διαφορετικούς τρόπους να διεκ-
δικούν τα δικαιώματά τους, είδα παιδιά να παίζουν, να γελούν, πολλές εικόνες,
μυρωδιές και ήχους.
Ο προτελευταίος σταθμός μου έδωσε αντιφατικές εικόνες, ήχους και μυ-
ρωδιές. Από τη μία ήταν σαν να βρισκόσουν σε εμπόλεμη ζώνη. Αποπνικτική
ατμόσφαιρα από τα δακρυγόνα και τις κροτίδες, άνθρωποι να τρέχουν για να
μην τους χτυπήσουν, τη Σκοπιανή αστυνομία σε δικό μας έδαφος, φωνές και
ήχους όπλων, και από την άλλη, μαμάδες να μαγειρεύουν και να μυρίζουν τα
φαγητά τους, παιδιά να παίζουν, τραγούδια, ηρεμία. Ήταν σαν να ζούσα σε
δύο διαφορετικούς αλλά παράλληλους κόσμους. Αυτό που με σημάδευσε όμως
ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν τόσο εξοικειωμένοι με τις εικόνες του πολέ-
μου που δεν τους επηρέαζαν πλέον. Είχα μείνει να κοιτάω και τις δύο εικόνες,
όταν ένας μικρός με αγκάλιασε και με παρακαλούσε να τον πάρω μαζί μου. Τι
κάνεις μια τέτοια στιγμή;
Η κούραση, η αδικία, η έλλειψη ενημέρωσης, η αβεβαιότητα, η ανασφά-
λεια, φέρνει θυμό, βία και καταστροφή.
Και ήρθε η εκκένωση και το κλείσιμο, μετά την καταστροφή. Άνθρωποι
που κουβαλούσαν μαζί τους, για ακόμα μια φορά, όλη τους την περιουσία και
θέλανε να τη χωρέσουν μέσα σε ένα λεωφορείο, χωρίς να ξέρουν πού πάνε και
πότε θα τελειώσει πλέον αυτό το ταξίδι, πότε θα ριζώσουν. Τεράστια αστυνομι-
κή δύναμη και άνθρωποι υπνωτισμένοι, κουρασμένοι. Παράλληλα μπουλντό-
ζες και γκρέιντερ να γκρεμίζουν και να μαζεύουν όσο πιο γρήγορα μπορούν,
πιστεύοντας ότι έτσι θα σβήσουν όλες εκείνες τις εικόνες. Σβήνουν όμως;
Κελεκτσόγλου Φωτεινή,
Συντονίστρια Επειγόντων Προγραμμάτων
Β. Ελλάδας PRAKSIS
