ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Όταν προσέγγισα την PRAKSIS για εργασία το φθινόπωρο του 2015 και μου
προτάθηκε η θέση της κοινωνικού επιστήμονα σε κινητή μονάδα υγείας, με
σημείο παρέμβασης στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αρνήθηκα να πάω. Αν
τελικά είχα μείνει πιστή στην αρχική μου απόφαση, θα είχα χάσει την ομορφό-
τερη και σημαντικότερη εμπειρία της ζωής μου.
Έντονα χαραγμένες στη μνήμη μου είναι οι πρώτες σκηνές αποβίβασης
των προσφύγων στο λιμάνι της Λέρου, όπου οι άνθρωποι έφταναν με πλοίο
του βρετανικού ναυτικού στόλου, κατευθείαν από το Φαρμακονήσι. Άντρες,
γυναίκες, παιδιά, παππούδες και γιαγιάδες που με τη βία περπατούσαν και
χρειάζονταν βοήθεια. Πολλά συναισθήματα, έντονη συγκίνηση και δάκρυα στα
μάτια για τις κακουχίες των ανθρώπων που αγωνίζονται να ζήσουν, να ξεφύ-
γουν από τον πόλεμο και να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.
Μαζί με την ομάδα μου, ακούσαμε τόσες πολλές ιστορίες ανθρώπων, γε-
λάσαμε, δακρύσαμε μαζί τους... δώσαμε αγώνα ώστε να αντιμετωπιστούν με
τη δέουσα προσοχή και τη φροντίδα που τόσο είχαν ανάγκη... Θυμάμαι μια
οικογένεια που ο μικρός τους γιος έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια και χρει-
αζόταν συχνά αιμοκάθαρση, περιστατικό που το κέντρο υγείας της Λέρου δεν
μπορούσε να αντιμετωπίσει. Η οικογένεια έφυγε γρήγορα για την Αθήνα, μετά
από προσπάθειες της ομάδας μου, άλλων στελεχών της PRAKSIS, τη βοήθεια
της νεφρολόγου του νοσοκομείου, της Ύπατης Αρμοστείας. Όταν τους αποχαι-
ρέτησα στη Λέρο, αναρωτιόμουν αν θα τα καταφέρουν και αν θα τους ξαναδώ
ποτέ. Συναντηθήκαμε ενάμιση μήνα μετά στο λιμάνι του Πειραιά, όλοι πολύ
συγκινημένοι. Το παιδί ήταν καλά…
Δεν είχα ζήσει ποτέ από τόσο κοντά τι σημαίνει πόλεμος. Ο ξεριζωμός, ο
πόνος των ανθρώπων... Μου είναι σχεδόν αδύνατον να αποτυπώσω σε λίγες
γραμμές τόσες εικόνες, τόσα συναισθήματα, τόσα γέλια και τόσα δάκρυα. Αυτό
όμως που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι ότι η εμπειρία μου στην κινητή
μονάδα με έκανε να επανεκτιμήσω τη ζωή μου, να έρθω κοντά με ανθρώπους,
να μοιραστώ συναισθήματα. Δεν ήταν απλά μια εργασιακή εμπειρία. Ήταν μια
εμπειρία ζωής που στο σήμερα με έχει κάνει έναν καλύτερο, έναν πλουσιότερο
άνθρωπο.
Βαρβάρα Μαρκάκη,
Κοινωνική Λειτουργός,
Πρόγραμμα Κινητών Ιατρικών Μονάδων